แผนลวงยานอนหลับดับอนาคต: คืนแค้นสลับแก้วของน้องชายสายเลือดปีศาจ

 สู่จุดจบหักมุมที่ผู้กะซวกหลังพี่ชายต้องพินาศย่อยยับเสียเอง!

ในคฤหาสน์หินอ่อนอันโอ่อ่าของตระกูล ‘เกียรติธำรงค์’ ตระกูลมหาเศรษฐีเจ้าของอาณาจักรธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ระดับประเทศ ความหรูหราที่ฉาบเคลือบอยู่ภายนอกไม่อาจปกปิดกลิ่นอายของความอิจฉาริษยาที่เน่าเฟะอยู่ภายในได้เลย โดยเฉพาะในค่ำคืนนี้ ค่ำคืนที่ชี้ชะตาว่าใครจะได้ขึ้นเป็นผู้กุมบังเหียนอาณาจักรแสนล้านคนต่อไป

‘นาคินทร์’ ชายหนุ่มวัยยี่สิบแปดปี ยืนมองเงาของตัวเองสะท้อนบนกระจกบานใหญ่ในห้องน้ำหรู นัยน์ตาของเขาแข็งกร้าวและเต็มไปด้วยไฟแห่งความริษยาที่ลุกโชนมาตั้งแต่จำความได้ เขาเกิดมาเป็นลูกคนที่สอง เป็นเพียง ‘ตัวสำรอง’ ที่ไร้ตัวตน ในขณะที่ ‘ตะวัน’ พี่ชายต่างมารดาวัยสามสิบสองปี คือลูกรัก คือเพชรเม็ดงาม คือทายาทอันดับหนึ่งที่สมบูรณ์แบบไปเสียทุกอย่าง ตะวันเก่งกาจ สุขุม และเป็นที่รักของบอร์ดบริหารทุกคน พรุ่งนี้เช้าจะมีการประชุมวาระพิเศษเพื่อแต่งตั้งตะวันขึ้นเป็นประธานกรรมการบริหาร (CEO) อย่างเป็นทางการ ซึ่งนั่นหมายความว่านาคินทร์จะต้องทนอยู่ในร่มเงาของพี่ชายไปตลอดกาล

‘ไม่มีทาง… ฉันจะไม่ยอมเป็นไอ้ขี้แพ้ให้แกเหยียบหัวไปตลอดชีวิตหรอกตะวัน! พรุ่งนี้คนที่ต้องขึ้นไปยืนบนจุดสูงสุด จะต้องเป็นฉันคนเดียวเท่านั้น!’ นาคินทร์คำรามในใจ

เขาก้มลงมองซองพลาสติกขนาดเล็กในมือ ภายในบรรจุ ‘ผงยานอนหลับชนิดรุนแรงพิเศษ’ แบบไร้สี ไร้กลิ่น และออกฤทธิ์เฉียบพลันภายในสิบห้านาที มันเป็นยาผิดกฎหมายที่เขาใช้เงินจำนวนมหาศาลลักลอบซื้อมาจากตลาดมืด แผนการของนาคินทร์ถูกวางไว้อย่างแยบยลและอำมหิตที่สุด

เขาจ้าง ‘ริซ่า’ นางแบบสาวไซด์ไลน์ระดับวีไอพีให้มาสแตนด์บายรอที่ห้องสวีทของโรงแรมในเครือเกียรติธำรงค์ พร้อมกับจัดฉากนำยาเสพติดจำนวนหนึ่งไปซุกซ่อนไว้ในกระเป๋าเดินทางของตะวัน แผนคือ เขาจะผสมยานอนหลับนี้ลงในแก้วไวน์ของตะวันในคืนนี้ เมื่อพี่ชายหมดสติ เขาจะให้ลูกน้องคนสนิทแบกร่างของตะวันไปโยนทิ้งไว้บนเตียงกับริซ่าในสภาพเปลือยเปล่า พร้อมกับยาเสพติดของกลาง จากนั้นในตอนเช้าตรู่ เขาจะปล่อยคลิปหลุดและเรียกกองทัพนักข่าว รวมถึงบอร์ดบริหารให้ไป ‘บุกจับ’ ประธานคนใหม่คาเตียง!

ข่าวฉาวโฉ่เรื่องมั่วสุมกามารมณ์และยาเสพติด จะทำลายชื่อเสียงของตะวันจนย่อยยับไม่มีชิ้นดี บอร์ดบริหารจะโหวตปลดตะวันกลางอากาศ และส้มหล่นก็จะตกลงมาที่เขา… นาคินทร์ ผู้เป็นน้องชายที่แสนดีและบริสุทธิ์ผุดผ่อง!

นาคินทร์เก็บซองยาเข้ากระเป๋าสูท ปั้นรอยยิ้มที่แสนซื่อตรงและอบอุ่นขึ้นมาบนใบหน้า ก่อนจะถือขวดไวน์วินเทจราคาเหยียบแสน เดินตรงไปยังห้องทำงานส่วนตัวของตะวันที่อยู่อีกปีกหนึ่งของคฤหาสน์

ก๊อกๆๆ…

“เข้ามาสิ” เสียงทุ้มต่ำและทรงอำนาจของตะวันดังขึ้น

นาคินทร์เปิดประตูเข้าไป พบพี่ชายของเขากำลังนั่งอ่านแฟ้มเอกสารการประชุมสำหรับวันพรุ่งนี้ ตะวันเงยหน้าขึ้นมองน้องชายผ่านแกรสแว่นตา แววตาของเขาสงบนิ่ง อ่านยาก และมีความลึกซึ้งที่นาคินทร์มักจะเกลียดชังอยู่เสมอ

“พี่ตะวันครับ ผมเอาไวน์ขวดโปรดของคุณพ่อมาฉลองล่วงหน้าให้พี่ครับ พรุ่งนี้พี่ก็จะได้เป็น CEO เต็มตัวแล้ว ผมอยากจะดื่มแสดงความยินดีกับพี่ ในฐานะน้องชายที่ภูมิใจในตัวพี่ที่สุด” นาคินทร์พูดด้วยน้ำเสียงราบลื่น ไร้ที่ติ

ตะวันวางปากกาลง ยิ้มบางๆ ที่มุมปาก “ขอบใจมากนะนาคินทร์ นั่งก่อนสิ”

นาคินทร์จัดการรินไวน์สีแดงทับทิมลงในแก้วคริสตัลสองใบ ในจังหวะที่ตะวันหันหลังไปรับสายโทรศัพท์สายด่วนจากเลขาฯ มือที่ไวราวกับปีศาจของนาคินทร์ก็ล้วงซองยาออกมา เทผงสีขาวทั้งหมดลงในแก้วใบซ้าย มันละลายหายไปกับน้ำไวน์ในพริบตาอย่างไร้ร่องรอย เขาเลื่อนแก้วใบซ้ายไปวางไว้ตรงหน้าตำแหน่งที่นั่งของพี่ชายอย่างแนบเนียน

เมื่อตะวันวางสายและหันกลับมา นาคินทร์ก็ยกแก้วของตนเองขึ้น “แด่ความสำเร็จของตระกูลเราครับพี่ตะวัน แด่อนาคตที่สดใสของพี่”

“แด่ครอบครัวของเรา… และความจริงใจ” ตะวันเอ่ยประโยคที่แฝงนัยยะบางอย่าง ก่อนจะยกแก้วไวน์ใบซ้ายขึ้นจรดริมฝีปาก และดื่มมันเข้าไปรวดเดียวจนหมดแก้ว

นาคินทร์แทบจะกลั้นรอยยิ้มแห่งชัยชนะไว้ไม่อยู่ แววตาของเขาเปล่งประกายด้วยความปีติยินดีอย่างบ้าคลั่ง ภายในใจโห่ร้องลั่น ‘ลาก่อนไอ้พี่ชายผู้แสนดี พรุ่งนี้แกจะตื่นขึ้นมาในนรกที่ฉันเป็นคนสร้าง!’

“ผมไม่กวนพี่แล้วครับ พักผ่อนเถอะครับ พรุ่งนี้พี่มีงานใหญ่” นาคินทร์ขอตัวเดินออกจากห้องไปทันที เขารีบกลับไปที่ห้องนอนของตัวเอง กดโทรศัพท์หาลูกน้องคนสนิท “ไอ้เข้ม เตรียมรถให้พร้อม อีกสิบนาทียาจะออกฤทธิ์ แกเข้าไปหิ้วปีกไอ้ตะวันออกไปที่โรงแรมได้เลย ยัดยาเสพติดใส่กระเป๋ามันให้เนียนที่สุด อย่าให้พลาด!”

เวลาผ่านไปสิบห้านาที… นาคินทร์นั่งจิบเหล้าอยู่บนโซฟาในห้องตัวเอง รอคอยข้อความยืนยันความสำเร็จ เขารู้สึกถึงชัยชนะที่หอมหวาน โลกทั้งใบกำลังจะตกเป็นของเขา อาณาจักรเกียรติธำรงค์กำลังจะเปลี่ยนผู้สืบทอด ทว่า… จู่ๆ เขากลับเริ่มรู้สึกว่าภาพตรงหน้ามันพร่ามัวอย่างประหลาด

เปลือกตาของนาคินทร์หนักอึ้งราวกับมีลูกตุ้มเหล็กถ่วงไว้ อาการวิงเวียนศีรษะจู่โจมเข้ามาอย่างรุนแรงจนเขาต้องสะบัดหัวแรงๆ ลมหายใจเริ่มติดขัด ร่างกายที่เคยทรงตัวได้ดีกลับโอนเอนไร้เรี่ยวแรง

‘เกิด… เกิดอะไรขึ้น… ทำไมฉันถึง…’

นาคินทร์พยายามจะเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ แต่มือของเขาสั่นจนปัดโทรศัพท์ตกลงไปบนพื้น หน้าจอแตกกระจาย ภาพสุดท้ายที่เขามองเห็นก่อนที่สติสัมปชัญญะทั้งหมดจะดับวูบลง คือเงาร่างสูงใหญ่ของใครบางคนที่ก้าวเข้ามาในห้องของเขาอย่างเงียบกริบ… ร่างนั้นสวมแว่นตา และยืนกอดอกมองลงมาที่เขาด้วยแววตาที่เย็นเยียบกว่าน้ำแข็ง

…

แปะ! แปะ! แปะ!

เสียงแฟลชกล้องถ่ายรูปรัวกระหน่ำพร้อมกับแสงสว่างวาบที่สาดส่องเข้ามาแยงตา ทำให้นาคินทร์ต้องฝืนลืมตาขึ้นมาอย่างยากลำบาก อาการปวดหัวจี๊ดแล่นพล่านไปทั่วสมอง เขากะพริบตาถี่ๆ พยายามปรับโฟกัสภาพตรงหน้า

แต่สิ่งที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้า กลับทำให้เลือดในกายของเขาจับตัวเป็นก้อนน้ำแข็ง! ลมหายใจสะดุดกึกราวกับถูกคีมเหล็กบีบคอ!

เขาไม่ได้ตื่นขึ้นมาในห้องนอนของตัวเอง! แต่เขาผงกหัวขึ้นมาจากเตียงคิงไซส์ ในห้องสวีทสุดหรูของโรงแรม… สภาพร่างกายของเขาเปลือยเปล่าท่อนบน และเมื่อหันไปมองข้างกาย เขาก็ต้องช็อกสุดขีดเมื่อพบว่า ‘ริซ่า’ นางแบบสาวไซด์ไลน์ที่เขาจ้างมาเพื่อแบล็กเมล์พี่ชาย กำลังนอนกอดแขนเขาอยู่ด้วยสภาพวาบหวิว!

และที่เลวร้ายที่สุด… บริเวณปลายเตียงและบนโต๊ะกระจก เต็มไปด้วยกองผงสีขาว อุปกรณ์การเสพยา และถุงซิปล็อกที่บรรจุยาเสพติดผิดกฎหมายจำนวนมหาศาลวางหลาอยู่อย่างโจ่งแจ้ง!

“นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันวะเนี่ย!!” นาคินทร์แผดเสียงร้องลั่น พยายามจะสะบัดผ้าห่มคลุมตัว แต่เสียงชัตเตอร์ก็ยังคงรัวกระหน่ำไม่ยั้ง

เมื่อเขามองฝ่าแสงแฟลชออกไป โลกทั้งใบของเขาก็พังทลายลงในเสี้ยววินาที!

เบื้องหน้าของเขาคือ กองทัพนักข่าวจากทุกสำนัก เจ้าหน้าที่ตำรวจในเครื่องแบบนับสิบสายนาย และที่สำคัญที่สุด… คณะกรรมการบอร์ดบริหารระดับสูงของเกียรติธำรงค์กรุ๊ปทั้งหมด! ยืนออหน้าสลอนมองมาที่เขาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความตกตะลึง รังเกียจ และสมเพชเวทนาอย่างถึงที่สุด!

“ท… ทำไมพวกคุณมาอยู่ที่นี่! นี่มันไม่ใช่ห้องของผม! มันเกิดอะไรขึ้น!” นาคินทร์โวยวายอย่างบ้าคลั่ง หน้าซีดเผือดเป็นไก่ต้ม เขามองหาริซ่าเพื่อจะคาดคั้น แต่นางแบบสาวกลับร้องไห้บีบน้ำตา แกล้งทำเป็นหวาดกลัวและชี้หน้าเขา

“ฮือๆ… คุณนาคินทร์บังคับให้ฉันเสพยาค่ะ! เขาบอกว่าถ้าฉันไม่ยอมนอนกับเขา เขาจะใช้อำนาจทำลายอาชีพนางแบบของฉัน! ยาพวกนี้ก็เป็นของเขาทั้งหมดเลยค่ะคุณตำรวจ!” ริซ่าแผดเสียงร้องให้การเท็จ ซึ่งเป็นบทประพันธ์ที่ถูก ‘ใครบางคน’ จ่ายเงินให้เธอเล่นบทบาทนี้ซ้อนแผนอีกที!

“ไม่จริง! อีนี่มันตอแหล! ฉันจ้างแกมาเพื่อจัดฉากไอ้ตะวันต่างหาก!” นาคินทร์หลุดปากตะโกนออกมาด้วยความขาดสติ

ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมห้องทั้งห้องทันที บอร์ดบริหารต่างส่งเสียงฮือฮากับคำสารภาพที่หลุดออกมาจากปากของน้องชายจอมเสแสร้ง

ฝูงชนค่อยๆ แหวกทางออก… เผยให้เห็นร่างของชายหนุ่มในชุดสูทอาร์มานี่สีน้ำเงินเข้มที่ตัดเย็บอย่างประณีต ‘ตะวัน’ ก้าวเดินเข้ามายืนอยู่หน้าเตียงด้วยท่วงท่าที่สง่างาม สุขุม และทรงอำนาจ แววตาที่เขามองลงมาที่น้องชายต่างมารดานั้น ไม่มีแม้แต่ความโกรธแค้น มีเพียงความเวทนาที่มอบให้เศษขยะชิ้นหนึ่ง

“พี่ตะวัน! ก… แก! แกทำอะไรกับฉัน แกเปลี่ยนแผนบ้าพวกนี้ได้ยังไง!” นาคินทร์ชี้หน้าด่าพี่ชาย ปากคอสั่นด้วยความกลัวและแค้น

ตะวันส่ายหน้าช้าๆ เขาส่งสัญญาณให้เลขาฯ ส่วนตัวเปิดหน้าจอโปรเจกเตอร์ขนาดใหญ่ที่เตรียมไว้ในห้องพัก ทันใดนั้น ภาพวิดีโอความคมชัดระดับ 4K ก็ปรากฏขึ้นบนจอ มันคือภาพกล้องวงจรปิดขนาดจิ๋วที่แอบซ่อนอยู่ในห้องทำงานของตะวัน!

ภาพในวิดีโอฉายให้เห็นอย่างชัดเจนตั้งแต่ตอนที่นาคินทร์เดินถือขวดไวน์เข้ามา ไปจนถึงจังหวะที่ตะวันหันหลัง และมือของนาคินทร์แอบเทผงยานอนหลับลงในแก้วใบซ้ายอย่างหน้าด้านๆ ทุกคนในห้องอ้าปากค้างกับความชั่วร้ายของสายเลือดเดียวกัน

แต่ภาพที่ทำให้บรรดานักข่าวต้องซูมกล้องถ่ายกันแทบไม่ทัน คือภาพจังหวะต่อเนื่อง… ในขณะที่นาคินทร์กำลังหยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาเช็ดมือ ตะวันที่หันหลังอยู่ ได้มองเห็นเงาสะท้อนทุกอย่างผ่านกระจกหน้าต่างบานใสที่สะท้อนเงาของห้องทำงาน!

ด้วยความรวดเร็วและไหวพริบระดับอัจฉริยะ ตะวันใช้ส้นเท้าเตะขาโต๊ะเบาๆ จนกองเอกสารร่วงลงพื้น เมื่อนาคินทร์เผลอก้มลงมองตามสัญชาตญาณ มือของตะวันก็สลับแก้วไวน์ใบซ้ายและใบขวาอย่างรวดเร็วจนมองแทบไม่ทัน!

และภาพสุดท้าย คือภาพที่นาคินทร์ยกแก้วไวน์ (ที่ตัวเองใส่ยาลงไป) ดื่มรวดเดียวจนหมดแก้วด้วยรอยยิ้มแห่งชัยชนะจอมปลอม!

“ม… ไม่จริง… แกแกล้งฉัน! แกสลับแก้วฉัน!” นาคินทร์ดิ้นพล่านอยู่บนเตียงเหมือนสุนัขโดนน้ำร้อนลวก

“ฉันไม่ได้แกล้งแก นาคินทร์… แกต่างหากที่แส่หาเรื่องใส่ตัวเอง” ตะวันเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและเด็ดขาด “ฉันรู้มาตลอดว่าแกแอบซื้อยานอนหลับและยาเสพติดพวกนี้ ฉันรู้ว่าแกติดต่อยัยผู้หญิงคนนี้ และฉันรู้แม้กระทั่งว่าไอ้เข้ม ลูกน้องของแก รับเงินจากฉันเพื่อหักหลังแกมาตั้งนานแล้ว!”

ตะวันเดินเข้าไปใกล้เตียง ก้มหน้าลงกระซิบให้ได้ยินกันเพียงสองคน “เมื่อคืนตอนที่แกสลบไปในห้องตัวเอง ไอ้เข้มก็เป็นคนหิ้วปีกแกมาทิ้งไว้ที่นี่ จัดฉากทุกอย่างตามที่ ‘แก’ สั่งมันไว้เป๊ะๆ… เพียงแต่เปลี่ยนเป้าหมายจากตัวฉัน เป็นตัวแกเองยังไงล่ะ น้องรัก”

นาคินทร์หน้าซีดเป็นกระดาษ สมองของเขาขาวโพลน แผนการที่เขาสร้างมาเพื่อเหยียบย่ำพี่ชาย กลับกลายเป็นบ่วงบาศที่รัดคอเขาจนหายใจไม่ออก เขาหลงคิดว่าตัวเองเป็นผู้ล่าที่ฉลาดหลักแหลม แต่แท้จริงแล้ว เขาเป็นเพียงหมากตัวโง่ๆ บนกระดานที่ตะวันควบคุมไว้ทั้งหมดตั้งแต่ต้น!

“คุณตำรวจครับ เชิญจัดการตามกระบวนการทางกฎหมายได้เลยครับ ทั้งข้อหาเสพยาเสพติด ครอบครองยาเสพติดเพื่อจำหน่าย และความผิดฐานพยายามวางยาเพื่อประทุษร้าย” ตะวันหันไปบอกเจ้าหน้าที่ตำรวจด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด

เจ้าหน้าที่ตำรวจหลายนายกรูกันเข้าไปชาร์จตัวนาคินทร์ กระชากเขาลงจากเตียงและใส่กุญแจมือไพล่หลังทันที นาคินทร์ในสภาพเปลือยท่อนบนถูกลากตัวผ่านกองทัพนักข่าว แสงแฟลชสาดเข้าใส่ใบหน้าที่เต็มไปด้วยน้ำตาแห่งความอัปยศอดสู เขาแผดเสียงร้องไห้โหยหวนและด่าทอพี่ชายอย่างคนเสียสติ แต่ไม่มีใครสนใจฟังคำพูดของคนขี้แพ้อีกต่อไป

ประธานบอร์ดบริหารอาวุโสเดินเข้ามาตบไหล่ตะวันเบาๆ “พวกเราเกือบจะเสียเพชรน้ำงามอย่างคุณไปแล้ว โชคดีที่คุณจัดการวิกฤตนี้ได้อย่างหมดจด… พรุ่งนี้เช้า การแต่งตั้ง CEO จะดำเนินต่อไป และคงไม่มีใครในตระกูลเกียรติธำรงค์กล้าท้าทายอำนาจของคุณอีกแล้ว ตะวัน”

ตะวันพยักหน้ารับคำชื่นชมด้วยรอยยิ้มบางๆ เขามองตามแผ่นหลังของน้องชายทรยศที่ถูกยัดเข้าไปในรถตำรวจท่ามกลางความอับอายระดับชาติ คืนนี้ นาคินทร์ตั้งใจจะใช้ยานอนหลับเพื่อปิดสวิตช์อนาคตของเขา แต่สุดท้าย… คนที่ต้องหลับใหลอยู่ในฝันร้ายที่ไม่มีวันตื่น และถูกลบชื่อออกจากหน้าประวัติศาสตร์ของตระกูลไปตลอดกาล ก็คือตัวของน้องชายที่เต็มไปด้วยความริษยาคนนั้นเอง

ความแค้นที่พยายามจะสาดใส่ผู้อื่น หากสาดไม่พ้นตัว สุดท้ายมันก็จะย้อนกลับมาแผดเผาผู้กระทำจนมอดไหม้เป็นเถ้าธุลี… และค่ำคืนนี้ ก็ได้พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า สัจธรรมข้อนี้ ไม่เคยปรานีใคร!